Historia Kościoła w Kokoszycach
Życie religijne kokoszyczan


          

Mówiąc o historii naszej parafii, trzeba wspomnieć również o parafii pszowskiej .
Życie  religijne  mieszkańców Kokoszyc   od   samych  początków było ściśle związane z kościołem parafialnym w Pszowie, do którego Kokoszyce  pod względem parafial­nym należały.  Jak się to stało, że  Kokoszyce  przydzielono  do Pszowa, chociaż bliżej położony był prastary koś­ciół w Jedłowniku. Dzisiaj trudno dociekać,  gdyż  odbyło  się to w zaraniu dziejów naszych i nie do­tarła  do  nas żadna wiadomość na piśmie na ten temat. Z wielkich ruchów religijnych, największy przewrót na ziemi ryb­nickiej , wywołała jedynie refor­macja luterańska, która jednak tu mniej  się  zakorzeniła niż np. w sąsiedniej  ziemi pszczyńskiej. Z sąsiednich miast uległy reformac­ji  przede  wszystkim Żory, ofic­jalna siedziba protestanckiego dziekana żorskiego, któremu wów­czas podlegała prawie cała ziemia rybnicka, a także Pszów i Wodzis­ław.  Dziekan  katolicki posiadał swą  siedzibę w Jedłowniku. nato­miast  miasto  Rybnik, przez cały okres trwania reformacji pozosta­ło  wierne  wierze  katolickiej i nigdy  tam  kościół katolicki nie był w rękach ewangelików. Pod ko­niec  XVI wieku kościół w Pszowie został  opanowany  przez pastorów ewangelickich, z których 4-ech po sobie kolejno następowało; posia­dali oni kościół do roku 1628, po czym  powrócił on do rąk katolic­kich.  Jednakże przypuszczać moż­na, że protestantyzm nie zakorze­nił  się głębiej w parafii pszowskiej, a zwłaszcza w Kokoszycach, gdzie  pobliski kościół w Jedłownlku  był przecież w rękach katolickich księży. Planknarowie władający Wodzisławiem pozostali bo­wiem katolikami, co nie było bez znaczenia wobec zasady "cuius re-gio,  eius religio". Tym też tłu­maczy  się  fakt  bardzo  rychłej restauracji katolicyzmu w parafii pszowskiej ,  po przepędzeniu pas­torów w roku 1628.

Już w tym pro­tokole powizytacyjnym z roku 1652 wizytator  zaznacza, że proboszcz pszowski  ma parafian katolickich w   czasie,  kiedy  np.  w  ziemi pszczyńskiej  było  jeszcze  cały szereg  wsi protestanckich, gdzie przebywający tam księża katoliccy byli   dosłownie  pasterzami  bez trzody. W parafii pszowskiej pro­testantyzm   był  przeto  jedynie epizodem, bez trwałych następstw. Inaczej   jednak   ocenić  trzeba skutki  owej "wolności ewangelic­kiej"  na  usposobienie religijne ludności  w  tych  stronach, przy czym  jednak zaznaczyć należy, że nie  mało  do rozluźnienia moral­ności  i religijności w ówczesnym społeczeństwie   przyczyniło  się ogólne zdziczenie i demoralizacja w  okresie  wojny trzydziestolet­niej,  dreszcze  w  roku 1719 żali się proboszcz pszowski  wobec wi­zytatora      biskupiego,      że "parafianie  z  Zawady i Kokoszyc bardzo rzadko zjawiają się w koś­ciele i nie wysyłają swych dzieci na  naukę  religii" .Image

Wzrost   pobożności   parafian nastąpił  dopiero  po  roku 1723, kiedy  to  zasłynął łaskami obraz Matki  Boskiej  w pszowskim kościele para­fialnym , sprowadzony z Częstochowy  i  odnowiony,  wzgl. "przemalowany"  w Wodzisławiu  z "czarnej   Madonny"   na  "białą" przez miejscowego malarza Siedleckiego. Obraz ten po przemalowaniu i  poświęceniu go, przeniesiono w  roku  1723 w procesji przez Kokoszyce  do Pszowa, gdzie wnet zas­łynął   jako  cudowny,  ściągając rokrocznie  rzesze  z  bliska i z daleka.  To  zdarzenie  dało nowe impulsy     życiu    religijnemu, zwłaszcza w samej parafii pszowskiej. Na terenie Kokoszyc prze­jawiła  się  fala wzmożonej reli­gijności w postanowieniu zbudowa­nia  u  siebie kaplicy Matki Bos­kiej ,  którą wzniesiono  w  roku 1723 w miejscu, gdzie obraz Matki Boskiej w swej drodze do kościoła pszowskiego miał dłuższy przysta­nek i gdzie odprowadzający go po­bożni  wodzisławianie   pożegnali się  z  obrazem, wracając do sie­bie.  Od tego czasu w Kokoszycach nastąpiła  duchowa odnowa. Miesz­kańcy wsi chętniej teraz odbywali drogę do swego kościoła parafial­nego ,  tak  świadomie  wyróżnionego łaskami  Boga, mieli też u siebie poświęcony  przybytek  Pański,  w którym  mogli  odprawiać nabożeń­stwa  i  modlitwy  wieczorne. Tak też pozostało do naszych czasów.

Za barona Ruferta i żony z domu ImageHenkel von Donnersmarck, zbudowano kaplicę, w której do dziś dnia odprawiają się nabożeństwa, każdą niedzielę i w dni robocze. Roku 1922 umarł baron Rufert, zwłoki umieszczono w kaplicy w grobowcu. Roku 1923 nabyła kuria Biskupia dobra Kokoszyce, dokąd letnią porą przybywają księża z całej diecezji na odpoczynek i bywają odprawiane rekolekcje w pięknym, obszernym zamku. Kokoszyce poszczycić się mogą, że  posiadają kaplicę, w której sam Biskup odprawia nabożeństwa i wolno obywatelom uczęszczać na mszę św. Wskutek zmian politycznych wdowa hr. Rufertowa odstąpiła  dobra kurii Biskupiej i przeniosła się do dóbr rycerskich w Tincu pod Wrocławiem, również zwłoki barona Ruferta zostały przewiezione do Tinca.


Żródło Kronika Kokoszycyc "Mała Ojczyzna" Władysław Szymura
Herold Wodzisławski - Kronika Ludwika Musioła

Twoja krew

Dołącz do nas !

Msza św. gregoriańska

II Synod Archidiecezji Katowickiej

Radio Opoka.fm

Synod Katowice

 

Wirtualna wycieczka do Bazyliki Grobu Pańskiego w Jerozolimie

Parafia Kokoszyce

Parafia Rzymsko-Katolicka
 Niepokalanego Serca Maryi
w Kokoszycach
ul. Pałacowa 5, 44-373 Wodzisław Śląski
tel. 032 456 21 74

Konto Bankowe PKO BP o/Rybnik

08 1020 2472 0000 6702 0019 6238

 

Msze święte
- poniedziałek, środa 7.00
-  wtorek,czwartek piątek i sobota 17.00
- niedziele 8,00,10.30,16.00

Gościmy na stronie

Dziś 77

Wczoraj 102

Tydzień 77

Miesiąc 2200

Ogółem 249409

Currently are 39 guests and no members online

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk